எழுத்தாளர் சுசித்ராவிடம் ஏ.ஐ குறித்து ஒரு தொடர் எழுதுவதாக சில நாட்களுக்கு முன்பு சொல்லி இருந்தேன். அந்த தொடருக்கு முன்னோட்டமாக பால் கிரஹாமின் வாழ்க்கை வரலாறை மூன்று பகுதிகளாக அடுத்த மூன்று நாட்களில் வெளியிடுகிறேன்.
பால் கிரஹாம் ஸ்டார்ட்-அப் உலகில் நன்கு தெரிந்த பெயர். பால் கிரஹாமுக்கு முந்தைய காலகட்டத்தில் [2000 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு], ஒரு ஸ்டார்ட்-அப் நிறுவனத்தில் குறைந்தபட்ச முதலீடு சில மில்லியன் டாலர்கள். முதலீடு அதிகமாக இருந்ததால், குறைவான நிறுவனங்களே ஆரம்பிக்கப்பட்டன. வங்கிகளுக்கும் ஸ்டார்ட்-அப் நிறுவனங்களில் எப்படி முதலீடு செய்வது என்று புரியவில்லை. ஸ்டார்ட்-அப் நிறுவனங்களை ஆரம்பிக்கக்கூடிய இருவது வயதில் இருந்த இளைஞர்களுக்கும் சரியான வழிகாட்டிகள் இல்லை.
பால் கிரஹாம் ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தை ஆரம்பித்து, வளர்த்து, பின்பு யாகூ நிறுவனத்திடம் விற்றார். அதில் கிடைத்த பணத்தில் ஸ்டார்ட்-அப் நிறுவனங்களில் முதலீடு செய்யும் ஒரு வென்ச்சர் கேப்பிடல் நிறுவனத்தை ஆரம்பித்தார். வொய் காம்பினேட்டர் (Y Combinator) என்ற அந்த முதலீட்டு நிறுவனம், ஒரே நேரத்தில், குறைந்த முதலீட்டில் பல ஸ்டார்ட்-அப்களை ஆரம்பிக்கும் ஒரு மாதிரியை உருவாக்கியது. கிட்டத்தட்ட ஸ்டார்ட்-அப் உலகில் முதலீடு செய்யும் அனைத்து முதலீட்டு நிறுவனங்களும், பின்பு பால் கிரஹாமின் மாடலைப் பின்பற்றின.
Y Combinator, ஸ்டார்ட்-அப் ஆரம்பிக்கும் இளைஞர்களுக்குச் சிறந்த வழிகாட்டியாகவும் இருந்தது. வருடா வருடம் வொய் காம்பினேட்டர் ஐம்பது-நூறு மென்பொருள் ஸ்டார்ட்-அப் நிறுவனங்களை ஆரம்பிக்க உதவியது. அதில் சேர்ந்த நிறுவனர்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவி, ஒருவரிடம் இருந்து ஒருவர் கற்றுக்கொண்டார்கள். தாங்கள் ஆரம்பித்த நிறுவனங்கள் சரியாக ஓடவில்லை என்றால், நிறுவனங்களை மூடிவிட்டு, நன்றாகச் செயல்படும் நிறுவனங்களில் போய் இணைந்துகொண்டார்கள்.
மேலும், பால் கிரகாம் ‘ஹேக்கர் நியூஸ்’ – https://news.ycombinator.com/news என்ற வலைதளத்தையும் நடத்துகிறார். தன் தளத்தில் தொடர்ந்து கட்டுரைகள் எழுதுகிறார் – http://www.paulgraham.com/articles.html – மென்பொருள் துறையில் ஸ்டார்ட்-அப் நிறுவனங்கள் ஆரம்பித்த பலருக்கும் இவரது கட்டுரைகளும் வலைதளங்களும் மிக பயனுள்ளவையாக இருந்தன.
###
1880 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பை எண்ணி முடிக்க கிட்டத்தட்ட எட்டு ஆண்டுகள் ஆனது. மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு அலுவலகத்தில் ஏற்கனவே இருக்கும் ஊழியர்களை வைத்துக்கொண்டு 1890 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பை பத்து வருடங்களுக்குள் எண்ணிவிட முடியாது என்று தெரிந்தது. அதிக ஊழியர்களை நியமிப்பதற்கும் பட்ஜெட் இல்லை. அதனால் அமெரிக்க அரசு பொதுமக்களிடம் ஆலோசனை கேட்டது. கணக்கிடும் ஒரு இயந்திரம் கண்டுபிடித்தால் பரிசு என அறிவித்தது. தறி நெசவு இயந்திரங்களின் அடிப்படையில் ஹெர்மன் ஹோலரித் கண்டுபிடித்த ஒரு கணக்கிடும் இயந்திரத்திற்கு பரிசு கிடைத்தது.
கலிஃபோர்னியா விரிகுடா பகுதி மௌண்டன் வியூ நகரில் இருக்கும் கணினி வரலாற்று அருங்காட்சியத்தில் இந்த இயந்திரத்தை பார்த்தேன். முதல் கணினி என இந்த இயந்திரத்தை சொல்லலாம். இந்த கணினியை உருவாக்கிய ஹோலரித்தின் நிறுவனமும், மேலும் சில நிறுவனங்களுடன் இணைந்து ஐ.பி.எம் நிறுவனம் உருவானது.
சரி, இதே காலகட்டத்தில் அமெரிக்காவைவிட அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட காலனிய பிரிட்டீஷ் இந்திய அரசு எப்படி பத்து வருடங்களுக்குள் மக்கள் தொகையை கணக்கிட்டது ? ஆர்கைவ் தளத்தில் பிரிட்டீஷ் ராஜ் மக்கள் தொகை ரிப்போர்ட்களை நான் தேடிப்பார்த்தேன். இந்திய மக்கள்தொகை அலுவலகம் இந்த இயந்திரத்தை பரிசீலித்திருக்கிறது. விலை அதிகம் என முடிவு செய்து, மிகக்குறைந்த ஊக்கத்தொகை கொடுத்து, அதிக அளவு தற்காலிக ஊழியர்களை நியமித்து, அவர்களுக்கு “சர்டிஃபிகேட்” கொடுத்து கணக்கெடுப்பை நடத்தி முடித்து இருக்கிறது.
###
கணினி என்ற ஒன்று உருவாவதற்கு முன்பே செயற்கை நுண்ணறிவு, இயந்திர மனிதன், இயந்திரத்திற்கும் மனிதனுக்குமான உறவு, அதன் எல்லைகள், சாத்தியங்கள் என கதைகளும், விவாதங்களும் துவங்கிவிட்டன. கிட்டத்தட்ட நூறு வருடங்களாகவே செயற்கை நுண்ணறிவு குறித்து பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். பால் கிரஹாம் 1980களில் கல்லூரியில் படித்தபோது அவருக்கு அன்றைய “செயற்கை நுண்ணறிவு” என்பது ஒரு ஏமாற்று என்று தோன்றி இருக்கிறது. “IT in Indian Languages”, “A.I” போன்ற பாடங்களை என்னுடைய இளங்கலை பொறியியலில் (2001-2005) படித்திருக்கிறேன். “ஏமாற்று” அல்லது “வேஸ்ட்” என்றே அன்று எனக்கும் தோன்றியது. கடந்த சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை அந்த எண்ணமே நீடித்தது. பின்பு என்ன மாறியது ? எப்படி மாறியது ?
Ref:
1901 India Census report: “The initial cost of these machines, which I believe is about £400, would in any case render it impossible to use them in India, and they could not be employed for the more complicated tables such as caste and language, which involve many more entries than it would be feasible to provide for on the cards and punching machines ; but apart from this, in a country where the lower class of clerical labour is as cheap and plentiful as it is here, it is clear that the machine could never compete successfully with hand labour – http://piketty.pse.ens.fr/files/ideologie/data/CensusIndia/CensusIndia1901/CensusIndia1901IndiaReport.pdf
[தொடரும்]