Tag: #IruKadalOruNilam

[ஜப்பானில் இருந்து நண்பர் முத்து பிரகாஷ் எழுதிய கடிதம். அவரது அனுமதியுடன் பிரசுரிக்கிறேன்.]

அன்பு நண்பர் விசு,

என் பெயர் முத்து. சென்னையில் பிறந்து பின் சாப்ட்வேர் இன்ஜினியராகி , ஜப்பானில் வேலை பார்க்க சென்றேன். 12 வருடங்களாகிறது ஜப்பான் வந்து . வெகுநாள் ஜெ வாசகன். 2015 இல் வெண்முரசு வாசித்து கொண்டிருக்கிறேன். 2019 இல் ஜெ ஜப்பான் வந்த போது நடந்த வாசகர் சந்திப்பில் ஜெ வை முதல் முறை சந்தித்தேன். பின்பு 2025 புத்தாண்டு அன்று நித்தியவனத்தில் ஜெ மற்றும் நண்பர்களோடு இரு நாள், பின்பு சென்னை புத்தக திருவிழாவில் மறுமுறை ஜெ யுடன் பேசும் சிறுவாய்ப்பு கிடைத்தது. அப்போது ஜெ விடம் “இரு கடல் ஒரு நிலம் வாங்கிருக்கேன் ஜெ , விசு உங்களை அமெரிக்கா முழுக்க அழைத்து சென்றது போல, முழு ஜப்பானிற்கும் உங்களை கூட்டி செல்ல வேண்டும் என்பது என் கனவு. அதற்காகவே இந்த நூலை வாங்கினேன். கையொப்பம் போட்டு தாங்க” என்றேன். ஜெ மகிழ்ச்சியுடன் கையொப்பமிட்டு தந்தார். ஜப்பானை பற்றி யோசிக்கிறேன் என்றார். 

இந்தியாவில் இருந்து திரும்ப வந்த பிறகு வேலையில் மும்முரமாகி படிக்க நேரமில்லாமல் அலைந்து கொண்டிருந்தேன். ஜூன் மாதம் அமெரிக்காவின் பிலடெல்பியாவில் ஒரு கான்பரன்ஸ் இருப்பதால், அமெரிக்க செல்லும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. இதுவே எனது முதல் அமெரிக்க பயணம். டோக்கியோவில் இருந்து லாஸ் ஏஞ்ஜெல்ஸ், அங்கிருந்து பிலடெல்பியா என விமான சீட்டு பதிவு செய்தேன். பதிவு செய்தபின் முதல் வேலையாக உங்கள் நூலை எடுத்து பெட்டிக்குள் வைத்தேன். லாஸ் ஏஞ்ஜெல்ஸ் இல் இருந்து பிலடெல்பியா செல்லும் விமானத்தில் முழு நூலையும் படித்துவிட வேண்டும் என திட்டம். உங்கள் நூலின் வழியாக அமெரிக்காவை அறியப்போகிறேன் என்பது ஒரு கிளர்ச்சியான அனுபவமாக இருந்தது. 

விமானம் புறப்படும் முன் முன்னுரை மற்றும் படங்களை மட்டும் ஒரு புரட்டு புரட்டினேன். இது போன்ற Travelogue நூல்களுக்கு படங்கள் முக்கியமானவை. படித்து நாம் அடைந்த கற்பனையை படங்களுடன் ஒப்பிட்டு கொள்ளலாம். முதல் பார்வையில் ஈர்த்தது இரண்டு படங்கள். ஒன்று Grand canyon. அப்படத்தில் தெரியும் சிவப்பும், வெள்ளையுமான குடைவு செய்யப்பட்டது போலான மலைகள் ஒரு பேரியற்கைச் சித்திரம். இயற்கையின் பெருவெளி தரிசனம். இவ்வளவும் கொலராடோ ஆறு அரித்து உருவானவை என படித்தபோது, அந்த ஆற்றின் வலிமை முன் மிக சிறிதாக உணர்ந்தேன் . மற்றோரு படம் கூகிள் மேப்பில் வரையப்பட்ட உங்கள் கிராஸ் கண்டரி பயணத்தின் வரை படம். அமெரிக்காவின் ஊடாக ஒரு கோடு. இந்த வரை படம் ஒன்றே பலதரப்பட்ட நிலக்காட்சிகளையும், பலதரப்பட்ட மக்களையும், கலாச்சாரங்களையும், மொழிகளையும் கண்முன்னே கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறது. 

அருணா அக்காவின்(என்னையும் இப்படி விளிக்க அனுமதிக்க வேணும்) முன்னுரை செறிவானது. ஆரம்பத்தில் அவர் சொல்லும் இமயமலை பொங்கல் வாழ்த்து அட்டை பற்றிய அனுபவமே இந்நூலுக்கு ஒரு முன்னோட்டத்தை கொடுத்து விடுகிறது. எங்கள் வீட்டில் சிங்கப்பூரின் சின்னமாகிய merlion சிம்மம் தண்ணீரை பயீச்சி அடிக்கும் படத்துடன் ஒரு காலண்டர் இருந்தது. சிறு வயதில் அக்காட்சி ஒரு அறை கூவலை போன்று தோன்றும். 2022 இல் சிங்கப்பூர் சென்று பார்த்த போது நினைத்துக்கொண்டேன் , Merlion நிஜமாகவே இவ்வுலகத்துக்கு சிங்கப்பூரின் அறை கூவல் தான் என. வெறும் ஐம்பது சொச்ச கிலோமீட்டர் பரப்பளவு உள்ள ஒரு நாடு, உலக வர்த்தகத்தின் ஒரு மையமாக வளர்ந்து நின்று கொண்டிருக்கிறது . இமயம் எதிர்பாராத ஒரு தருணத்தில் கண்முன்னே பல அடுக்காக விரிந்த போது கண்ணீர்வந்ததாக எழுதி இருந்தார். எனக்கும் ஜப்பானின் மவுண்ட் ஃபுஜியில் இது போன்ற ஒரு அனுபவம் உண்டு. மலைகள் தங்கள் அசைவிண்மையால் நம்மில் ஒரு பெரும் நிலைக்குலைவை நிகழ்த்தி விடுகின்றன 

பூண் முகாம் போன்ற ஒன்றை ஜெ அமெரிக்காவில் தொடங்குவது என்பது அதிதேவையான செயல். இந்தியர்கள் நாம் நன்கு படித்து கார்ப்பரே ட் உலகத்திற்கு ஏற்றவாறு வேலை செய்ய பழகி கொண்டோம். ஆனால் இந்த ஓட்டத்தின் பயன் என்ன என்ற கேள்வி நம்மை துரத்தி கொண்டே இருக்கிறது . அதற்கு விடையளிக்கும் தத்துவ பின்புலம் நமக்கோ நம்மை சுற்றி உள்ளவர்களுக்கோ கிடையாது. சரி இவ்வளவு எல்லாம் யோசிக்காமல் செயல்தான் யோகமென எண்ணி, புதுசாக ஒரு கலையோ, தத்துவமோ, விளையாட்டோ கற்று கொண்டு எழலாம் என நினைத்தால், சுற்றி உள்ள மொண்ணை கூட்டம் அதற்கும் பெருங்கூச்சல் போடும். அவ்வளவு கேலியும் கிண்டலும் உண்டு. நாங்க சினிமா,சீரியல், அரசியல்னு பேசிட்டு இருப்பபோம், நீ மட்டும் எதோ தீவிரமா சுத்திட்டு இருக்கியே என்று சீண்டுவார்கள். அதை சமாளிப்பதற்கே அபாரமான மனவலிமை தேவைப்படும். இவற்றை சமாளிக்க ஆரம்பித்ததே ஜெ வின் கட்டுரைகளை படிக்க ஆரம்பித்த பிறகுதான். ஜப்பான் போன்ற நாடுகளில் புதிதாக ஒன்றை கற்று கொள்ள அவர்களுக்கான சமூக தடைகள் மிக குறைவு . குறைந்தபட்சம் யாரும் உங்களை கேலி செய்ய துணிவதில்லை . என்னுடன் வேலை செய்யும் நண்பர் தன் 60வது வயதில் தான் Scuba Diving ஆரம்பித்தார். 40 வயதிற்கு மேல் பேட்மிண்டன் ஆரம்பித்த பல நண்பர்களை அறிவேன். இந்திய சமயல்களை பற்றி ஜப்பானிய சமுகதிற்கு அறிமுகம் செய்யும் எழுத்தாளர், கேன்சர் நோய் இருந்தும் Badminton விளையாடும் 60 வயதுக்காரர் என செயலே யோகமென இந்த சமூகம் என்னை ஊக்கப்படுத்தி கொண்டே இருக்கிறது . அந்த வகையில் புலம்பெயர் நாடுகளில் ஜெ இது போன்ற ஒரு அறிவியக்க செயலை நடத்தி வருவது நமக்கு செயல் குறித்த விழிப்புணர்வை தரும். அரசியல், சினிமா என மேலோட்டமாக இயங்காமல் செய்யும் செயல்களின் ஆழத்தை நோக்கி நம்மை செலுத்தும். பூண் முகாமிற்க்கு அமெரிக்காவின் பல்வேறு பகுதிகளில் இருந்து நம் மக்கள் பயணித்து வந்து இருக்கிறார்கள் என்பது மகிழ்ச்சியான செய்தி. 

கிராஸ் கண்டரி பயணம் என்ற சொல்லே ஒரு கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறது. ஜப்பானில் இது போன்ற நிறைய பயணங்கள் செய்து இருக்கிறேன். கிழக்கு எல்லையான டோக்கியோவில் இருந்து மேற்கு எல்லையான கணசவா வரை ஒரு பயணம் மேற்கொண்டேன். மொத்த பயண தூரமே ஆயிரம் கிமீதான் வரும். இதே போன்று கியுஷு மாகாணத்தை ஒரு சுற்று வருவது , ஹொக்கைடோவின் தெற்க்கு பகுதியை சுற்றி வருவது போன்ற பயணங்கள் சென்று இருக்கிறேன். அனைத்துமே ஆயிரம் கிமீக்குள் தான். ஆனால் நீங்கள் ஒரு ஊரில் இருந்து இன்னொரு ஊருக்கே ஆயிரம் கிமீபயணம் செய்ய வேண்டுமென எழுதியிருப்பது மிகவும் ஆச்சரியம் அளித்தது. ஒரு நாளில் ஆயிரம் கிமீபயணிக்க முடியுமென்றால் அந்நாட்டின் சாலைகள் எவ்வளவு பெரியதாக, நேர்த்தியாக செய்யபட்டிருக்கவேண்டும், கார்கள் இந்த நெடிய பயனங்களுக்காகவே வடிவமைக்க பட்டிருக்கவேண்டும். கற்பனை செய்து பார்க்கவே பிரமாண்டமாக உள்ளது. விமானத்தில் நூலை படித்து கொண்டிருக்கும் போது அமெரிக்கா ஜப்பானை விட நூறு மடங்கு பெரியதாக இருக்கும் என கற்பனை செய்து கொண்டேன். லாஸ் ஏஞ்ஜெல்ஸ் விமானநிலயத்தில் இறங்கியதும் அதை உறுதி செய்து கொண்டேன். பன்னாட்டு முனையத்தில் இருந்து உள்நாட்டு முனையத்திற்கு நடக்கவே 45 நிமிடம் எடுத்தது. காபி கோப்பை ஜப்பானில் குடிப்பதை விட இரு மடங்கு பெரியது . ஒரு சாண்ட்விச்சை முழுசா கடிக்க ஒரு வாய் போதாது. நூலை படித்து முடித்த போது அமெரிக்காவின் அகண்ட தன்மை ஒரு நினைவாகவே தங்கிப்போனது. 

மைக்ரோசாப்ட் கதை, வேகாஸ், நெடுஞ்சாலைகளின் விளம்பர பலகைகள், கான்யன்களின் வரலாற்று செய்திகள், கலிஃபோர்னியாவின் கோல்ட் ரஷ் என பொதுவான அமெரிக்க செய்திகளை உங்கள் சுவாரசியமான அவதானிப்புகள் மூலமாக கூர்மை படுத்தியிருக்கிறீர்கள். ஒரு இடம் செல்லும்போது அந்த இடத்தின் வரலாற்றை ஒன்று தொட்டு ஒன்றென விரித்து கொள்வது நுண்ணுணர்வு உள்ள எல்லோரும் செய்வது. ஒரு காட்சியின் தொடர்புடைய வரலாற்றை நீங்கள் எப்படி யோசிப்பீர்களோ அதே போலவே எழுத்திலும் வந்து இருப்பதாக எனக்கு பட்டது. 

மெம்பிஸ் நகரத்துக்கு வந்த போது கறுப்பின மக்களின் சொந்த இசையான ஜாஸ் மற்றும் ராக் &ரோல் பற்றிய வரலாறும் கறுப்பின மக்களின் இசையை உலகறிய செய்ய எப்படி ஒரு வெள்ளையரின் துணை தேவைபட்டது என்பதும் சுவாரிசயமான தகவல்கள். பிலடெல்பியாவில் இருக்கும் போது அமெரிக்க சுதந்திர மியூசியம் செல்லும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. ஐரோப்பிய குடியேறிகளும், அடிமை படுத்தப்பட்ட கறுப்பின மக்களும் , இந்தியன்ஸ் என்று அழைக்கப்பட்ட பூர்வகுடி மக்களும் எவ்வாறு பிரிட்டிஷை எதிர்த்து போரிட்டு வென்றனர் என்பதை மிக உணர்வுபூர்வமாக விளக்கும் மியூசியம் அது. இந்நூலில் ராக் & ரோல் பற்றி படித்து விட்டு அந்த மியூசியம் சென்ற போது ஒன்று தோணியது. அடிமைகளாக இருந்தும் கறுப்பின மக்கள் தங்கள் பண்பாடு, இசை, உணவு, அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் என சிலவற்றை போராடி தக்க வைத்து கொண்டுள்ளனர் எனப்பட்டது. ஆனால் பூர்வகுடிகளான இந்தியன்ஸின் நிலை அங்கு இப்பொழுது என்னவாக உள்ளது. அவர்களது இசையோ ,உணவு பண்பாடோ ஆவண படுத்த பட்டுள்ளதா ? 1800களில் Tear of trails என பூர்வகுடி மக்கள் கொத்து கொத்தாக மிஸிஸிபி ஆற்றின் மேற்க்கை நோக்கி இடம் பெயரவைக்க பட்டிருக்கின்றனர். Mt Rushmore எனப்படும் பூர்வகுடிகளின் புனிதமான பிளாக்ஹில்சை குடைந்து வெள்ளையின தலைவர்களின் முகங்களை செதுக்கி அதை ஒரு பிரபல சுற்றுலா தலமாக மாற்றி விட்டனர். நிறைய Cow Boy திரைப்படங்களில் பூர்வ குடிகளே வில்லன்களாக சித்தரிக்கப்பட்டதாகவும் அறிகிறேன். இவையெல்லாம் நான் வெறும் படித்து அறிந்தவை மட்டுமே . நீங்கள் பார்த்த வரையில் அங்குள்ள பூர்வகுடிகள் வாழ்வு எப்படி உள்ளது. அவர்களுக்கென அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் உண்டா ? குறைந்தபட்சம் ஒரு இசையோ, உணவோ பொது சமூகத்தின் புழக்கத்திற்கு வந்துள்ளதா ? 

ஜப்பானிலும் இது போன்ற பொது வெளிக்கு வராமலே அழிந்துபோன பண்பாடுகள் உண்டு. வடக்கு தீவான ஹொக்கைடோவின் அய்னு இனமக்களை ஒற்றை ஜப்பானிய அடையாளத்தின் கீழ் கொண்டு வரும் பொருட்டு, தங்கள் மொழியை கைவிட்டு ஜப்பானிய மொழியை கட்டாயமாக படிக்கும்படி பணிக்கப்பட்டார்கள். அது போலவே தெற்கு தீவான ஒகினாவாவின் ரியூகியு இன மக்கள். அய்னுக்களுக்காவது 15 வருடங்களுக்கு முன்பு ஒரு மியூசியம் கட்டப்பட்டது, ரியூகியுக்களுக்கு அதுகூட கிடையாது.

ஒவ்வொரு நகரத்திற்கு செல்லும் போதும் அந்நகரத்தின் நிலக்காட்சிகள் அழகாக வர்ணிக்க பட்டுள்ளது. நூலை படித்து முடித்த பின் அமெரிக்க நிலங்களின் நிறங்களை இப்படி கற்பனை செய்து கொண்டேன். நாஷ்வில்லில் இருக்கும் பச்சை, ஆஸ்டின் வரை சென்று அதன் பின் வைல்ட் வெஸ்டின் பாலை நிலங்கள் ஒருவித மஞ்சளாக மாறி, கன்யான்களின் நிலங்களில் ஆரஞ்சாக கண் நிறைத்து , வெஸ்ட் கரையோர மலைகளின் பிரவுனாக நிலை கொள்கிறது . வண்ணக்கடலில் இளநாகன் இந்திய நகரங்களில் வழியாக பயணம் செய்வதும் அவன் கண் வழியாக இந்திய நிலக்காட்சிகள் மாறுவதும் எழுதப்பட்டிருக்கும். நான் திரும்ப திரும்ப படிக்கும் வெண்முரசு அத்தியாயங்கள் அவை. ஜப்பானில் இது போன்ற நிலங்களின் நிறங்கள் மாறுவது அரிது. எங்கு சென்றாலும் பச்சை போர்த்திய மலைகள். மலைகளின் இடை வெளியில் உள்ள சமவெளிகளில் டோக்யோ, ஒசாகா, நகயோ போன்ற பெருநகரங்கள். பிலடெல்பியாவில் இருந்து லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் திரும்ப வரும் விமானப்பயணம் பகல் நேர பயணம் என்பதால் விமானத்தின் ஜன்னல் வழியாக நிலங்களின் நிறங்கள் மாறுவதை வேடிக்கை பார்த்து கொண்டே வந்தேன். புது அனுபவமாக இருந்தது. 

மான்யுமண்ட் வேலியின் புகைப்படமே நான் கற்பனை செய்து வைத்திருந்த ஊரக அமெரிக்கா. பிரேக்கிங் பேட் போன்ற வெப் சீரிஸ்கள் வழியாக அமெரிக்காவை தெரிந்து கொண்டதால் இருக்கலாம். ஆள் அரவமற்ற அகண்ட சாலைகள், தூரத்தில் பெருமலைகள், எத்திசையில் காணினும் விரிவு. இம்மலைகள் மற்றும் சூரிய அஸ்தமனத்தை பற்றிய உங்கள் வர்ணனைகள் அந்த காட்சிகளுக்கே எனை கொண்டு சென்றது. மிகவும் எதிர்பார்த்து காத்திருந்தது கிராண்ட் கன்யான்களை பற்றிய அத்தியாயங்களுக்காகவே. திருஇடஞ்சுழி சரியான ஆரம்பம். ஸ்லாட் கன்யான்கள் விண்டோஸ் வால்பேப்பர்களாக புகழ் பெற்றவை. என்றாவது நேரில் சென்று பார்க்கும் அனுபவம் கிடைக்குமென நம்புகிறேன். கன்யான்களை பற்றி எழுதும் போது “பெரிய என்ற சொல்லின் அர்த்தம் உங்களுக்குள் விரிவடையும் அளவிற்கு மிகப்பெரிதாக இருக்கிறது” என்று எழுதி இருந்தீர்கள். அந்த அனுபவத்தை ஒரு துளி சொல்லாக மாற்றியது போல இருந்தது. கிராண்ட் கன்யான்களை பிளம் கேக்குடன் ஒப்பிடுவது, சுடாமல் குளிர்ந்து நிற்பது, ஜூனிப்பர் மரங்களின் வயதை கன்யான்களின் வயதுடன் ஒப்பிட்டது என கூர்மையான அவதானிப்புகள். இருளில் மலைகளுக்கு அருகில் பயணிக்கும் போது உள்ள அழுத்த உணர்வு பற்றி எழுதியிருக்கிறீர்கள் , எனக்கும் அதே போல ஒரு அனுபவம் உண்டு. இருளில் ஏதோவொன்று கூடவே பயணிப்பது போல இருந்தது, காலையில் எழுந்து பார்த்தபோதே தெரிந்தது மிக அருகில் மலைகளென. இருளில் மலைகளின் நிழல்கள் பெருகிவிடும் போல. 

இந்நூலில் மிக அதிகமான எழுதப்பட்ட சொல் சாண்ட்விச் ஆகவே இருக்குமென நினைக்கிறேன். நான் சென்ற போதும் அமேரிக்காவில் எங்கு காணினும் சாண்ட்விச்தான். விதவிதமான வகைகள். பிலடெல்பியாவில் பிரசித்தம் என சொல்லப்பட்ட Philly Cheese Steak சுவைத்து பார்க்கலாம் என வாங்கினேன். அந்த பிரட் எனது முழங்கை அளவானது . கிட்டத்தட்ட அரை கிலோ கறி இருந்திருக்கும் . இரு வேளைக்கு வைத்து சாப்பிட வேண்டியதாகியது. அமெரிக்கர்களின் சாண்ட்விச் மோகத்திற்கு ஏதோவொரு வரலாறு இருக்க வேண்டும். அவசர உலகில் செய்வதற்கு எளிமையாக இருப்பதாக இருக்கலாம். ஆனால் அதை விட ஆழமான வரலாறு ஒன்று இருந்திருக்கவேண்டும். ஐரோப்பிய குடியேறிகளும் அடிமைப்படுத்தப்பட்ட கறுப்பின மக்களின் உணவு பண்பாடுகள் அதிக முரண்கள் இல்லாமல் சந்திக்கும் இடம் சாண்ட்விச் ஆக இருந்திருக்கலாம். 

கலிபோர்னியாவின் கோல்டு ரஷை உங்கள் வாழ்வுடன் இணைத்த இடம் அருமை . “கணினி தந்த திரு”, சத்தியமான வார்த்தை . நானும் உங்களை போலவே, எலிவளை வாழ்வில் ஆரம்பித்து படிப்படியாக வளர்ந்தவன். தொழில்நுட்ப கல்லூரிகளும், கணினி துறையும் இப்படி பல பேரை வாழ வைத்து இருக்கிறது. பொருளாதாரத்தில் வளர்ந்து விட்டோம். ஆனால் ஜெ சொல்வது போல பண்பாட்டு அறிவோ, கலையறிவோ சிறிதும் அற்று ஒரு நுகர்வு அடிமை குழுமமாக வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். நம் தலைமுறையில் இந்த விழிப்புணர்வு கொஞ்சம் பெருகி அடுத்த தலைமுறையாவது வாசிப்பு, கலையறிவு என சிறந்து விளங்கும் என நம்புவோம். 

ஜெ போன்ற ஒரு அறிவாளுமையுடன் பயணிக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது செறிவான அனுபவமாக இருந்திருக்கும் என நினைக்கிறன். அவருடன் பயனிப்பவர்கள் அர்த்தமுள்ள ஒரு செயலை நோக்கி செலுத்தப்பட்டு கொண்டே இருக்கிறார்கள். இன்று அவர்கள் எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு அறிவியக்கமாக வளர்ந்து இருக்கிறார்கள். உங்கள் அலுவலக நண்பர் சொல்வது போல “ஓ … ஃபார் ஷியூர் கல்டிஷ் ”, ஆம் அறிவு தேடலுக்கான கல்ட் இது. 

ஒரு நூல் வாசித்து முடித்த பின், பல வித உணர்வுகள் எழும். இந்நூல் எனக்குள் ஒரு அமெரிக்க சித்திரத்தை வரைவதற்கு மிக உதவியாக இருந்தது. நீங்கள் சொல்லும் ஒரு வரலாற்று செய்தி இன்னொரு வரலாற்றை பத்தி என்னை யோசிக்க வைத்தது. உதாரணமாக கறுப்பின இசையில் இருந்து பூர்வகுடிகளின் வாழ்வு வரை பயணிக்க முடிந்தது. கோல்டு ரஷ் படித்தபோது, லாஸ் ஏஞ்செல்ஸ் எவ்வாறு அமெரிக்க சினிமாவின் தலைநகரமாகியது என தேட ஆரம்பித்தேன். ஒட்டுமொத்தமாக அங்கங்கு வந்து செல்லும் நகைச்சுவை சிரிப்பு வரவைப்பைவையாகவும், சமகாலத்தவையாகவும் தோன்றியது. உங்களது சமூக அவதானிப்பும், மெல்லிய நகைச்சுவை கலந்த எழுத்தும் இன்னும் நிறைய படைப்புகளில் வருமென ஆவலுடன் காத்து கொண்டிருக்கிறேன். 

நீங்கள் அவசியம் ஜப்பான் வர வேண்டும். நுண்ணுணர்வு உள்ளவர்களை கொண்டாடும் நாடு இது. ஜப்பானிய பயணக்கட்டுரையான “கீற்றோவியம்” நூலில் ஜெ ஜப்பானை பற்றி “நுண்மையில் விரிவு காணும் நாடு” என்று எழுதியிருப்பார். நூறு சதவிகிதம் பொருத்தமான சொல். அமெரிக்கா விரிவின் நாடு, சாலைகள், வியாபாரம் மட்டுமல்ல மக்கள் யோசிக்கும் விதம்கூட பெரும் விரிவு கொண்டவை. ஜப்பான் நுணுக்கங்களில் இருந்து விரிவை நோக்கி செல்லும் நாடு. ஓரிகாமி போல நுணுக்கமாக, கைக்கு அடக்கமாக ஒன்றை செய்து, தேவை வரும்போது மடிப்பு தெரியாமல் விரித்து எடுக்கும் கலை தெரிந்தவர்கள். வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது அவசியம் சந்திப்போம், இன்னும் உரையாடுவோம்.

##

அன்புள்ள நண்பர் முத்து,

உங்கள் கடிதம் எனக்கு மிகுந்த உற்சாகத்தையும், மகிழ்ச்சியையும் அளித்தது.  நீங்களும் ஜெ.வின் தீவிர வாசகர், வெண்முரசு வாசித்தவர், வெள்ளிமலைக்கு சென்றிருக்கிறீர்கள், ஜப்பானில் ஜெ.வுடன் ஒரு பெரிய பயண திட்டம், மென்பொருள் துறை என எல்லாவற்றிலும் ஒரு இணை மனதை கண்டு கொண்ட ஒரு பரவசம்.  

உங்கள் தனிப்பட்ட ஜப்பான் பயணங்களை பற்றி அறிவதற்கும் மேலும் ஆர்வமாக இருக்கிறேன். மௌண்ட் ப்யூஜியில் உங்ககளுடைய அனுபவம், நீங்கள் ஜப்பானில் பார்த்த இடங்கள், ஜப்பானிய பண்பாடு, அய்னு, ரீயூகியு போன்ற பழங்குடிகள் என வாய்ப்பிருந்தால் விரிவாக (அல்லது கட்டுரைத்தொடராக எழுதவும்.)  நீங்கள் அமெரிக்க சாலைகளை பற்றி சொல்வதைப் போலவே எனக்கு ஜப்பானின் அதிவிரைவு ரயில்கள் மேல் பெரிய காதல் உண்டு.  

இன்னும் சில வருடங்களில் கண்டிப்பாக ஜப்பான் வரும் திட்டம் இருக்கிறது.  நீங்களும் சான் பிரான்சிஸ்கோ வந்தால் தெரியப்படுத்தவும், கண்டிப்பாக நேரிலும் சந்திப்போம்.

அன்புடன்,

விசு

இரு கடல் ஒரு நிலம் புத்தகம் வாங்க : https://vishnupurampublications.com/index.php?route=product/product&product_id=445

கிண்டில் பதிப்பு வாங்க: https://a.co/d/00m5cpHa

இரு கடல் ஒரு நிலம் நூல்

இரு கடல் ஒரு நிலம் மின்னூல்

நான் இந்தியாவை குறுக்கும் நெடுக்குமாக கடந்து பல பயணங்கள் செய்திருக்கிறேன், அவற்றை பயணநூல்களாக எழுதியிருக்கிறேன். நான் செய்த ஒரு பயணம் இன்னொரு எழுத்தாளரால் முழுமையாக பதிவுசெய்யப்பட்ட இந்த நூல் எனக்குப் புதிய அனுபவம். அமெரிக்காவின் கிழக்கு கடற்கரை முதல் மேற்குக் கடற்கரை வரை நாங்கள் நடத்திய ஒரு நீண்ட பயணத்தின் பதிவு இது. பயணக்கதை என்பது பண்பாட்டு விவரிப்பாகவும், நுண்ணிய அனுபவச் சித்தரிப்பாகவும் ஒரே சமயம் திகழ்கையிலேயே அது இலக்கியத்தகுதி கொள்கிறது. இந்நூல் நம் பயண இலக்கியங்களில் என்றும் அழியாத ஓர் இடத்தை வகிக்கவிருப்பது

— ஜெயமோகன்